Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/26269 K.2016/6995

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Temyiz kanun yoluna tabi olup kesinleşmesi halinde infaza verilecek olan hükmün, açıklanmasına karar verilecek yeni hüküm olduğu, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle Anayasanın 141. ve CMK'nın 34 ve 223, 230. maddelerine aykırı davranılması,

2- Kabule göre de;

Sanık ile mağdurun, yetiştirme yurdunda kalan mağdurun çağrısı üzerine yurdun dışında görüştükleri ancak sonrasında mağdurun kaçmaktan vazgeçtiği, bunu da sanığa söylediği, bu görüşmeden sonraki günde sanığın, yetişme yurdunun etrafında dolaşması nedeniyle yurt görevlilerince yapılan ihbar üzerine polislerce ele geçirdiği olayda, ısrar öğesi ile katılanı rahatsız etme özel kastının ne şekilde oluştuğu tartışılıp açıklanmadan yerinde olmayan gerekçeyle hüküm kurulması,