Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/26668 K.2016/10387

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- TCK'nın 50/2. maddesine aykırı olarak, seçenek hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi,

2- Sanığın aşamalardaki savunmalarında, babasının durumunun ağırlaştığı ve bu nedenle hastaneye gelmesi gerektiğinin kendisine bildirilmesi üzerine hastaneyi gittiği, fakat hiç bir görevlinin bilgi vermediği ve ilgilenmediğini ileri sürmesi karşısında, olayın çıkışı ve gelişimi değerlendirilerek, TCK'nın 129. maddelesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanma imkanının tartışılmaması,

3- Sanığın adli sicil kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının mahkumiyet hükmü sayılamayacağı ve ayrıca taksirle işlenen suçlardan verildiği dikkate alındığında, CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar bakımından engel hali bulunmayan sanığın pişmanlığı, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanığın kişiliği, sabıkalı geçmişi nedeni ile” biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,