Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/26672 K.2017/4476

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği, suç tarihine göre;

1- Katılan vekilinin vekâlet ücretine hasrettiği temyiz isteği yönünden yapılan incelemede;

Sanık hakkında yargılama safhasında ...'in şikayetçi olmadığı, buna göre CMK'nın 238 ve devamı maddelerine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen kurum vekilinin davaya katılmasına dair verilen kararın hukuki değerden yoksun olduğu gibi, kurulan hükmü temyize hak ve yetkisi de bulunmayan müşteki Türkiye Halk Sağlığı Kurumu vekilinin temyiz inceleme isteminin, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanığın hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyizi yönünden yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanık hakkında hüküm fıkrasının 3. maddesinde “...suçun işleniş biçimi, kasdın ağırlığı ve cezanın sanık üzerindeki etkisi dikkate alınarak seçimlik cezadan hapis cezası uygun görülerek ...” denilmek suretiyle seçimlik cezalardan hapis seçmenin gerekçesinin açıklandığı ve sanığın lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkin talebi olmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesine karşın, müşteki ...'in ve tanık ...'ın ifadelerinde sanığın, müşteki ...'e hakaret ettiğini belirttikleri, tanıklar...'ın ise aşamalardaki anlatımlarında sanığın hakaret etmediğine yönelik ifadelerinin bulunması karşısında, beyanlar arasındaki çelişki giderilerek ve hangi anlatıma hangi gerekçeyle üstünlük tanındığı belirtilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

2- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağının ortadan kalkmış olması,