Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/27006 K.2016/5016

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanığın, 5188 sayılı Kanunun 23. maddesi uyarınca kamu görevlisi sayılan katılan özel güvenlik görevlisinin görevli olduğu hastane otoparkında park meselesinden çıkan anlaşmazlık nedeniyle katılana hakaret ettiğinin ve koltuk değnegi ile yaraladığının anlaşılması karşısında, eylemin kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlendiği ve sanığın eylemlerinin TCK’nın 125/3-a ve 86/3-c maddelerine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanık savunması ve tanık ...'ın anlatımı karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durularak, sanık hakkında hakaret suçundan TCK'nın 129. maddesinin, yaralama suçundan TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

4) Mükerrir sanık hakkında, TCK'nın 58/7. maddesi uyarınca hapis cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,