Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/27110 K.2016/17832

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

1- Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün temyizinde, kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu, anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 (geçici 2.) ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca katılan ...’ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Hakaret suçundan kurulan hükümlerin temyizinde,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan sanık ...’ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

a- Sanığın, katılan ...’in kendisini yaralamasından sonra tehdit içerikli söz söylediğinin Yerel Mahkemece kabul edilmesi, ayrıca sanık hakkında hakaret suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 129.maddesi uyarınca tahrik hükmünün uygulanması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b- Kabule göre de;

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,