Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/27688 K.2016/5818

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, yapılan incelemede, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak,

1- Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 141, 5271 sayılı CMK’nın 34/1, 230 ve 1412 sayılı CMUK’nın 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin ve bunların nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerekmektedir.

Yargılamaya konu somut olayda ise, sanıkların aşamalarda değişmeyen birbirleriyle uyumlu savunmaları ve katılanın, sanıkların evine zorla girdiklerine dair soyut iddiası dışında sanıkların konut dokunulmazlığının ihlali suçunu işlediklerine dair bir delilin bulunmaması karşısında, hükme esas alının delillerin nelerden ibaret olduğu belirtilmeden, yazılı şekilde sanıkların mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

3- Kabule göre de,

Mahkemece, sanıkların eylemlerini birden fazla kişi ile gerçekleştirdiği kabul edilmesine rağmen, uygulama maddesi olarak TCK’nın 119/1-c maddesi yerine, 119/1-a ve c bentlerinin birlikte gösterilmesi