Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/27955 K.2016/7333

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın eylemini, hakkında beraat kararı verilen ve temyize gelmeyen sanık ... ile birlikte gündüz vakti, evin kapısına kırmak ve mağdura “sus o.... çocuğu, yoksa seni s...erim“ demek suretiyle gerçekleştirdiğinin iddia edilmesi ve sanık ...'in eylemlerinin kabul edilmeyerek hakkında beraat kararı verilmesi karşısında;

Sanığın kapı kırmak şeklindeki eyleminin müsned suçun cebir unsurunu oluşturmayacağı, eylemin gündüz vakti gerçekleştiğinin tüm taraf beyanları ile anlaşıldığı, sanığın mağdura sarf ettiği sözlerin ise bir bütün olarak hakaret suçuna sebebiyet verdiği, bu sebeplerle TCK'nın 116/4. maddesi kapsamında bir eylemin bulunmadığı, hakkında beraat kararı verilen sanık ...'in de eylemlerinin mahkemece kabul edilmemesi karşısında sanık ...'nin eyleminin TCK'nın 116/1. maddesinde düzenlenen şikayete tabi suça sebebiyet verdiği, mağdurun da şikayetçi olmadığı anlaşılmakla, sanık ...'nin şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği kendisinden sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

I- Sanığın adli sicil kaydına göre mükerirr olduğu ve TCK'nın 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemiş olması,

II- Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,