Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/28056 K.2016/6446

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hakaret suçunun, haksız bir fiile tepki olarak işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, özel hüküm olan TCK'nın 129/1. maddesi yerine genel tahrik kurumunu düzenleyen aynı Kanunun 29. maddesi ile hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Marmaris 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2010 gün ve 2006/330 esas, 2010/148 sayılı ilamında TCK'nın 58. maddesinin uygulandığı dikkate alındığında ve 5275 sayılı Yasanın 108/3. maddesine göre sanık hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanacağının gözetilmemesi,

3- Sanığın katılana değişik zamanlarda hakaret içerikli mesajlar göndermekten ibaret eylemleri nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükmünün uygulanmaması,

4- TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun sanıkların kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,