Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/28296 K.2016/6091

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak:

1- TCK'nın 116/3. maddesinin: “Evlilik birliğinde aile bireylerinden ya da konutun veya işyerinin birden fazla kişi tarafından ortak kullanılması durumunda bu kişilerden birinin rızası varsa, yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz.

Ancak bunun için rıza açıklamasının meşru bir amaca yönelik olması gerekir” hükmünü düzenlediği, somut olayda, sanığın savunmasında, eve ...'nın davet ettiğini ve evde sadece konuştuklarını, aralarında herhangi bir meşru olmayan ilişki yaşanmadığını ileri sürmesi,

bu hususun sanığı eve davet eden müştekinin kızı tanık ... tarafından doğrulanması ile eve girdiğini görmeleri nedeniyle komşuların evin kapısını çalmaları dolayısıyla olayı jandarmaya haber verenin bizzat sanık olması karşısında, aile bireyi olan tanık ...'nın rızasının meşru amaca yönelik olmadığına dair delil bulunmaması nedeniyle konut dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olan 11,30 TL yargılama giderinin, CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, sanıktan tahsiline karar verilmesi,

b) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,