KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/28331 E., 2016/14374 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Haziran 2016
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, tehdit, yaralama
- Hükümler
- Beraat
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve temyizinin kapsamının sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine ve sanıklar hakkındaki beraat hükümlerine ilişkin olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:
A. Müşteki sanık ...'un 10.11.2009 tarihli duruşmada davaya katılmak istemediğini beyan etmesi ve yöntemince kamu davasına katılmaması karşısında, sanıklar hakkındaki hükümleri temyiz etmeye hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca müşteki sanık ...'un, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B. Müşteki sanık ... hakkında hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteğine gelince,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;
Ancak;
1- Sanığın Belediye Binası içinde gerçekleştirdiği hakaret suçunda, hüküm kurulurken sonuç olarak 1 yıl 15 gün hapis cezası yerine 12 ay 15 gün olarak az cezaya hükmedilmesi,
2- Sanığın, müştekilerin kendisine hakaret edildiğine ilşikin anlatımı ile tanık ...'un müşteki ... de “yakasından tuttu ve kalk s... ol git diyerek makam odasından dışarı çıkardı” biçimindeki beyanları karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
3- Kısa süreli ve uzun süreli hapis cezaları ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasıyla ilgili olarak “yoksun bırakılmasına” ve “yer olmadığına” biçiminde çelişkili hükümler kurulması,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/28331, K. 2016/14374, 29 Haziran 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama