Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/28375 K.2017/1788

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığın aşamalarda “diğer müşteki.... da geldi ve bana hakaret etti” şeklindeki savunması ve tanık ...'in “.... ve....'ın ağız dalaşına girdiklerini gördüm, birbirlerine karşılıklı olarak hakaret ediyorlardı” şeklindeki beyanı karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK'nın 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken, sonuç adli para cezasının 6080 TL yerine 7080 TL olarak fazla belirlenmesi,

3- Sanığın, adli sicil kaydında yer alan geçmiş hükümlülüklerinin silinme koşullarının oluşması, hakaret suçundan dolayı somut (maddi) bir zarar oluşmaması ve mağdurun uğradığı manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, “sanığın eski mahkumiyetleri bulunduğu anlaşıldığından ve ayrıca takdiren verilen ceza ile ilgili olarak” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,