Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/28474 K.2016/6356

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Temyiz kanun yoluna tabi olup kesinleşmesi halinde infaza verilecek olan hükmün, açıklanmasına karar verilecek yeni hüküm olduğu, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle Anayasanın 141. ve CMK'nın 34 ve 223, 230. maddelerine aykırı davranılması,

2- Kabule göre de;

Daha önce hapis cezasına mahkum olmayan sanık hakkında seçimlik ceza öngören hakaret suçunda, hapis cezasının tercih edilmesi nedeniyle TCK’nın 50/2 maddesiyle 50/3. maddesindeki yasal zorunlulukta dikkate alınarak bu cezanın ancak adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiği zorunluluğunun gözetilmemesi,