Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/286 K.2016/3672

Hakaret suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1-4 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5-6. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 11/06/2014 tarihli ve 2013/858 esas,

2014/664 sayılı kararına katılan vekili tarafından yapılan itirazın kabulü ile kararın sair kısımları baki kalmak kaydıyla 750 Türk lirası vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesi şeklinde ek kararın Mahkemesince verilmesine ilişkin merci Ağır Ceza Mahkemesinin 24/09/2014 tarihli ve 2014/673 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/03/2015 gün ve 78394 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, 1. Sulh Ceza Mahkemesinin kararma vaki itirazın kabul edilmiş olması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesi hükmü gereğince, itirazın konusu hakkında da merciince, bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir." denilmektedir. Hukuksal Değerlendirme:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.01.2013 tarih ve 2012/10-534 esas, 2013/15 sayılı kararında : “İtiraz incelemesi sonucunda nasıl bir karar verileceği ve bu bağlamda CMK'nun 271/2. maddesinde yer alan. "İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir" şeklindeki düzenlemenin nasıl anlaşılması gerektiği üzerinde de durulmalıdır.

Kanunun 271/2. maddesindeki düzenlemeye göre, merci, itirazı yerinde görürse itirazın kabulüyle birlikte "itiraz konusu" hakkında da karar verecektir. Başka bir anlatımla merci, itirazı kabul ettiğinde, verilmesi ya da kaldırılması gereken bir karar varsa bunu kararı veren mahkemeye bırakmadan kendisi vermeli ya da kaldırmalıdır, örneğin görevsizlik kararına yönelik bir itirazı inceleyen merci, itirazı yerinde görürse aynı zamanda görevsizlik kararını da kendisi kaldırmalıdır.

Dolayısıyla, kanunda yer alan "İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir" hükmü, itirazı kabul eden merciin sadece "itiraz konusu" hakkında karar vermesi şeklinde anlaşılmalıdır.

Buna karşın bu hüküm itiraz konusu dışında dosyanın esası hakkında da yargılamayı sonuçlandıracak (örneğin görevsizlik kararını kaldıran merciin dosyanın esası hakkında karar vermesi ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararı kaldıran merciin hükmü açıklaması gibi) bir karar vermesi gerektiği şeklinde yorumlanmamalıdır.

Nitekim Ceza Genel Kurulunun 26.10.2010 gün ve 182-209 sayılı kararında; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yapılan itirazı inceleyen merciin, itirazı yerinde görmesi halinde dosyayı hükmün açıklanması için yargılamayı yapan asıl mahkemesine göndermesi gerektiği kabul edilmiştir.” şeklindeki gerekçe ile itirazı kabul eden merciin dosyayı gereği için mahkemesine iade etmesi gerektiğini vurgulamıştır.

Yargılama giderlerinden olan vekalet ücretine hükmolunmaması CMK’nın 324 ve 325. maddelerine aykırılık oluşturmaktadır. Bu bağlamda itirazı inceleyen merciin bu eksikliği tespit etmesi ve itirazın kabulüne karar vererek gereği için dosyayı mahkemesine iade etmesi doğru olmakla 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 24.09.2014 tarihli kararında hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, bu hususa yönelen kanun yararına bozma talebi de yerinde görülmemiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;