KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/28633 E., 2016/7377 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Konut dokunulmazlığını ihlal etme
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Temyiz edenler
- Suça sürüklenen çocuklar müdafileri
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Konut devamlı ve geçici olarak, yerleşmek ve barınmak amacıyla oturmaya elverişli yerler olup eklenti ise konut veya benzeri yerlerin kullanılış amaçlarından herhangi birini tamamlayan, girilmesi halinde konutta oturma hakkına sahip kimselerin, özgürlük, huzur ve güvenliğini bozabilecek ek yapı veya yerler olup; eylem, mağdurun özgürlük hakkına, barış, huzur ve güvenliğine karşı işlenen bir suçtur. Dolayısıyla bir yerin konut sayılabilmesi için kişinin o yeri konut olarak kullanması gerekir. Yapı konut olarak kullanılmayıp, boş durumda olduğunda burada kişinin özgürlük hakkının barış, huzur ve güvenliğinin ihlal edilmesi fiilen olanaksız olacağından yükletilen suçun unsurları da oluşmayacaktır.
Somut olayda, müştekinin aşamalardaki anlatımlarından olay tarihinde konut olarak kullanılmayan evin kömürlük olarak ayrılan eklentisine girilerek hırsızlık suçunun işlendiğinin anlaşılması ve görünüş olarak konut veya eklenti görünüşüne sahip olsa da, sahibinin söz konusu yeri konut olarak kullanma iradesinin devamı süresince konut olma niteliğinin devam etmesi gerekmesi karşısında, terk edilmiş, kullanılmayan, virane yerlerin konut veya eklenti olma niteliklerini yitirdikleri dolayısıyla TCK'nın 116. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlali suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden suça sürüklenen çocuklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/28633, K. 2016/7377, 11 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama