Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/28962 K.2016/7436

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak :

1- Sanıkların sabıkasız olması ve hakaret suçunda somut maddi bir zarar oluşmaması, manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, CMK’nın 231/5. maddesindeki diğer hususlar değerlendirilmeden “suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararı, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen gidermemiş olduğundan" biçimindeki kanuni olmayan gerekçeye dayanılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Sabıka kaydı bulunmayan sanık ...'ın, TCK'nın 51/1-b maddesine göre, “yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığı” dolayısıyla tekrar suç işleyip işlemeyeceğine yönelik değerlendirme yapılmadan, sabıkalı oluşu ve suça işleme yönündeki olumsuz tutumu gerekçe gösterilerek, hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

3- Sanık ... hakkında cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verildiği halde, TCK'nın 51/3. maddesi gereğince denetim süresi belirlenmesi,

4-TCK'nın 125/1. maddesinde öngörülen hapis veya adli para cezası biçimindeki seçenekli yaptırımların, aynı Kanun maddesinin 3-a fıkrasında düzenlenen kamu görevlisine hakaret suçunu da kapsaması karşısında, bu husus tartışılmadan yazılı biçimde hüküm kurulması,

5- Sanıkların eyleminin TCK'nın 125/3-a maddesinde düzenlenen kamu görevlisine hakaret suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 125/1. maddesi gereğince hüküm kurulması,

6- Hakaret suçunun, aleni olan cadde üzerinde işlendiğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemesi,

7- Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında TCK'nin 53/1- c maddesinin yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,