Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/28982 K.2016/7024

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın aşamalardaki, katılanı tanımadığını ve aralarında bir avukatlık ilişkisinin bulunmadığını, restorant işletmeciliği yaptığını, bu nedenle bazen müşterilerinin telefonunu istediklerinde kendilerine telefonunu verdiğini, suça konu mesajların da o şekilde atılmış olabileceğini, katılanı tanıyan tek tanıdığının katılanın eski müvekkili olan Ömer A. olduğunu, ancak bu kişinin söz konusu mesajları atıp atmadığını bilmediğini savunması karşısında, katılanın, sanığı ve Ömer A. isimli kişiyi tanıyıp tanımadığı ve aralarında hukuki bir ilişki bulunup bulunmadığının sorulması ve Ömer A. isimli şahsın ifadesine başvurulmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Gebze 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/949 esas, 2010/1202 karar sayılı ilamı ile verilen 2.000 TL adli para cezasının verildiği tarihte kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas olamayacağının gözetilmemesi,