Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/29472 K.2016/7008

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

a- TCK’nın 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanunun 3. maddesindeki “fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi” çerçevesinde somut olay açıkça irdelenerek, sanık hakkında temel cezanın saptanması gerektiği gözetilmeden, maddedeki bazı ibarelerin tekrarlanması şeklinde, temel cezanın hakkaniyet ölçülerine uyulmayarak alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,

b- Sanığın görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemlerini sadece iki polis memuruna karşı gerçekleştirdiği dikkate alındığında, hangi gerekçeyle TCK’nın 43. maddesinin alt sınırdan uzaklaşılarak belirlendiği açıklanmadan, yazılı şekilde karar verilmesi,

c- Sanığın, yargılama aşamasında verdiği ifadesinde, mağdur polis memurlarının kendisine hakaret ettiklerini ve yaraladıklarını beyan etmesi karşısında, olay esnasında, sanığın yanında olduğu ve görgüye dayalı bilgisi bulunduğu anlaşılan sanığın annesi Nazmiye Armutcu ile babası Hasan Armatcu’nun ifadesine başvurulup, savunmanın doğruluğu araştırıldıktan sonra, olayın çıkış sebebi üzerinde durularak, görevi yaptırmamak için direnme suçunda TCK'nın 29 ve hakaret suçunda anılan kanunun 129. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

d- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,