Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/30105 K.2016/8689

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın kardeşi olan diğer sanık ...'in sevk ve idaresindeki kamyonun polis ekiplerince durdurulduğu, evrak istenmesi üzerine Mehmet'in takografa kayıtlı ehliyetini verdiği, bu sefer arama yapılması amacıyla kamyonun biraz geri getirilmesi istendiğinde sanığın müdahale ederek, ehliyetin tekrar takografa takılması gerektiğini, aksi halde cihazın hata vereceğini söylediği, buna rağmen polis memurunun bu hususa kayıtsız kaldığını savunan sanığın beyanının diğer sanık ... tarafından da doğrulanması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 29 ve 129. maddelerinin uygulanma imkanının tartışılmaması,

2- Hakaret suçunun aleni sayılan yerde işlendiği anlaşılmasına rağmen, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,

3- Sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamının, kesin nitelikte adli para cezasına ilişkin olması sebebiyle, tekerürre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

4- Adli sicil kaydında 3 aydan fazla hapis cezasını gerektirir mahkumiyeti bulunmayan sanığın, TCK'nın 51/1-b maddesine göre, “yargılamada gösterdiği pişmanlığı” dolayısıyla tekrar suç işleyip işlemeyeceğine yönelik değerlendirme yapılmadan, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle, hakaret suçundan verilen hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,