Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/30274 K.2017/5529

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- Sanığın üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu kabul etmediği, 27/12/2011 tarihli olay tutanağında sanığa isnad edilen somut bir cebir ya da tehdit eyleminin bulunmadığı, 30/01/2012 tarihli iddianamede eylemin “.... polis memurlarının uzaklaştırma ikazlarına uymadıkları” şeklinde tanımlandığı, Mahkemece suça sürüklenen çocuk ve sanığın fiziki olarak katılan ...’a direndikleri, aralarında itiş kakış yaşandığı,

sanığın“alsanız ne olur, cezaevine girmiş çıkmış adamım” gibi sözlerle de direnmeyi sürdürdüğü,...” şeklinde kabul edilmişse de, katılanların beyanı ve tutanak bir arada değerlendirildiğinde sanığın kollarını açıp taraflar arasına girmesi şeklindeki eyleminin suça sürüklenen çocuk ile katılan arasındaki tartışmayı sonlandırmaya yönelik olduğu,

sanığın katılanlara “ben cezaevinden yeni çıktım karakola gitsek ne olacak gider gelirim” şeklindeki ifadesinin tartışmanın bütünü içinde değerlendirildiğinde tehdit sayılamayacağı dikkate alındığında, görevi yaptırmamak için direnme suçunun cebir veya tehdit unsurunun ne şekilde gerçekleştiği ve sanığın polislere nasıl direndiği CMK'nın 230/1, b-c maddesine uygun şekilde kanıtlara dayalı olarak açıklanmadan yetersiz gerekçeyle yüklenen suçun oluştuğu kabul edilerek mahkumiyet kararı verilmesi,