Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/30576 K.2016/9912

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, oturduğu kahvehanede sigara içen arkadaşına polislerin idari yaptırım uygulamak istemesine itiraz etmesi ve kendi isteğiyle karakola gitmek üzere ekip aracına binmesi sonrası, karakola gitmeden önce evde yalnız olan küçük kızına haber vermesi talebinin polislerce yerine getirilmemesi dolayısıyla araç şoförüne vurmaya çalışmak suretiyle direnmesi ve polislere hakaret etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminde, 5237 sayılı TCK'nın 3/1. maddesinde açıklanan "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki "orantılılık" ilkesi değerlendirilmeden, yetersiz gerekçeyle, temel özgürlüğü bağlayıcı cezaların alt sınırının, ölçüsüz ve orantısız biçimde aşılmak suretiyle belirlenmesi,

2- Müşteki polis memurları hakkında yaralama ve hakaret suçlarından dava açıldığının anlaşılması ve sanığın karakola gitmeden önce evde yalnız olan küçük kızına haber vermesi talebinin polislerce yerine getirilmemesi karşısında, bu davanın sonucu araştırılarak dava açılmış olması halinde her iki dosyanın birleştirilerek, mümkün olmadığı takdirde belge örnekleri dosya içerisine alınarak, sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanmasının gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

3- Kabule göre de;

a- Hakaret suçunda TCK'nın 43. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapıldıktan sonra hapis cezasının 1 yıl 14 ay 7 gün yerine 1 yıl 13 ay 15 gün olarak eksik ceza belirlenmesi,

b- Adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,