Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/30587 K.2016/14027

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve duruşmada şikayetçi olduğunu bildiren suçtan zarar gören ...'ye davaya katılmak isteyip istemediği sorulmayıp CMK'nın 238/2. maddesine aykırı davranılmış ise de; müdafiinin temyiz dilekçesinin katılma istemi niteliğinde olduğu gözetilerek, CMK'nın 237/2. maddesi gereğince, sanık ...'nin davaya aynı zamanda katılan, avukatının da katılan sanık müdafii sıfatıyla kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

A- Katılan sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik olarak;

1- Oluşa göre, katılan sanık ...'nin polis memurlarına karşı direnme sayılabilecek cebir veya tehdit niteliğindeki davranışlarının nelerden ibaret olduğu açıklanmadan, “saldırgan ve agresif tutumu” biçimindeki soyut ifadelerle yükletilen suçu gerçekleştirdiği belirtilmek suretiyle CMK'nın 230/1-c maddesine aykırı karar verilmesi,

2- Kabule göre ise,

a) Katılan sanık hakkında TCK'nın 62. ve 51. maddeleri uygulanırken olumlu görülen kişilik özelliklerinin, temel cezanın alt sınırından ayrılırken ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken olumsuz olarak değerlendirilmesi suretiyle hüküm içerisinde çelişkiye neden olunması,

b) Sanığın birden çok görevliye karşı direndiği gözetilmeden, hakkında verilen cezanın TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılmaması,

c) Hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/3. maddesine aykırı olarak, aynı maddenin ilk fıkrasında yazılı olan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun uygulanmasına karar verilmesi,

d) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin düzenlemenin, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

B- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik olarak;

1- Oluşa göre, sanığın karakola götürülmek istendiği sırada ve karakoldaki işlemler sürerken, görevli polis memurlarının zor kullanmalarını gerektirecek hangi eyleminin olduğu açıklanmadan, bu eylemleri karşılığında alternatif bir davranışla müdahale olanağının bulunmamasına ve güç kullanılmasının zorunlu olmasına ilişkin koşullar araştırılıp tartışılmadan, görevlilerin Kanunun emrini yerine getirdikleri biçimindeki soyut gerekçelerle ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi,

2- Kabule göre ise, sanıklar hakkında TCK'nın 24/1. maddesi uyarınca Kanunun emrini yerine getirmeleri nedeniyle beraatlarına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,