KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/30932 E., 2016/10778 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mayıs 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Yaralama suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanıklar ... ve ... müdafiinin, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2- Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyizinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun, “birden fazla kişi tarafından birlikte” işlenmesi karşısında, TCK’nın 119. maddesinde sayılan nitelikli hallerde uzlaşma hükümleri uygulanamayacağından tebliğnamedeki 2 nolu bozma düşüncesine katılınmayarak yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a- CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, engel mahkumiyeti bulunmayan sanıklar hakkında, suç nedeniyle katılanların somut bir zararının bulunmaması karşısında, CMK’nın 231/6. maddesindeki koşullar yeterince irdelenmeden “birden fazla sabıkalarının bulunması, suç işleme eğilimleri nazara alınarak ileride bir daha suç işlemekten kaçınacaklarına dair sanıklar lehine olumlu kanaat oluşmadığından” biçimindeki kanuni olmayan ve yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
b- Konut dokunulmazlığın ihlâli suçunun, geceleyin işlendiğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 116/4 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
c- Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı TCK'nın 116/1. maddesinde müeyyide olarak sadece hapis cezasın öngörülmüş olmasına rağmen, sanıklar hakkında doğrudan adli para cezasına hükmolunması,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/30932, K. 2016/10778, 17 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama