KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/31398 E., 2017/5596 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Mayıs 2017
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, tehdit
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;
Ancak;
1- Bergama Devlet Hastanesinin 11. 03.2013 tarihli raporunda sanıkta psikotik bulguya rastlanmadığı bildirilmiş ise de karar tarihinden sonra dosyaya sunulan Bergama Devlet Hastanesinin 13.12.2013 tarihli raporunda sanığa psikoz teşhisinin konulduğu ve vasi tayini gerektiğinin bildirilmiş olması karşısında , sanığın, suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca, “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda, rapor alınarak, sonucuna göre hukuki durumunun yeniden belirlenmesi zorunluluğu
2- Kabule göre de;
a- Sanığın, hakaret eylemini aynı suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla işlemesi karşısında,eyleminin zincirleme şekilde gerçekleşen tek suç olduğu ve sanığın bir kez cezalandırılıp cezadan TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, iki ayrı mahkumiyet kararı verilmesi,
b- Suç tarihleri 05.04.2012 ve 07.05.2012 olmasına karşın 13.04.2012 olarak gösterilmesi,
c-Tehdit ve hakaret içeren sözlerin bulunduğu mektup ve zarfın dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi,
d-TCK'nın 53/1-b maddesinde Anayasa Mahkemesi'nin, 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/31398, K. 2017/5596, 10 Mayıs 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama