KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/31636 E., 2016/11919 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mayıs 2016
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,
1- Sanığın müştekinin telefonuna attığı mesajlardaki sözlerden sadece pislik sözünün hakaret suçunu oluşturması karşısında, hakaret eyleminde zincirleme suçun unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması,
2- Sanığın savunmasında, ailesine ait işyerinde kiracı olan müştekinin işyerine ödemediği kira parasını almaya gittiğini, işyerinde olmayan sanığın daha sonra kendisine hakaret içerikli mesaj atınca cevap yazdığını , mesajın da kendisinde kayıtlı bulunduğunu belirtmesi karşısında, bu mesaj tespit edilip, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durulup, tehdit suçunda TCK'nın 29., hakaret suçunda ise aynı kanunun 129. maddesi gereğince haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
3- CMK'nın 231/6. maddelerinin uygulanmasına mani geçmiş mahkumiyeti bulunmayan kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
4- Sanık hakkında hükmolunan 93 gün adli para cezasının TCK'nın 52. maddesine göre günlüğü 20 TL olarak hesaplanması sonucu 1860 TL yerine 1800 TL olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/31636, K. 2016/11919, 31 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama