Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/31700 K.2017/4964

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir.

Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Sanık tarafından söylendiği iddia edilen “Allah belanızı versin verin paramızı” şeklindeki beddua niteliğindeki sözlerin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraat kararı verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile mahkumiyet karar verilmesi,

Kabule göre ise,

1-Tehdit suçundan hüküm kurulurken asgari hadden ceza tayin edildiği belirtildiği halde, gerekçesi de belirtilemeden temel ceza en üst hadden belirlenerek hükümde çelişki yaratılması,

2-) Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 125/4 maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

3-) Sanığın sabıkasız olması, tehdit ve hakaret suçlarında somut maddi bir zarar oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, CMK’nın 231/6. maddesindeki koşullar yeterince irdelenmeden “sanık tarafından somut zarar giderilmediği için” biçimindeki kanuni olmayan ve yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,