Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/31721 K.2016/18410

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca hakaretin karşılıklı olması nedeniyle sanığa ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, CMK'nın 223/4. maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerekirken “ ceza vermekten vazgeçilmesine” karar verilmesi,

Kanunu aykırı, katılan ... vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak hükmün BOZULMASINA, ancak; bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca temyiz edilen kararın açıklanan noktasındaki, “ceza vermekten vazgeçilmesine," ibaresi çıkartılarak yerine “CMK'nın 223/4.maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresi eklenmesi biçiminde HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/11/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.