Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/31875 K.2017/5687

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın müştekiye mesaj yoluyla söylediği sözlerin hangilerinin tehdit ve hakaret niteliğinde kabul edildiği açıklanmadan ve tehdit niteliğindeki sözlerin, TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen suçu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan karar verilerek, CMK'nın 230/1-b maddesine muhalefet edilmesi,

2- Kabule göre de,

a) Daha önce hapis cezasına mahkûmiyeti bulunmayan sanık hakkında tehdit suçundan hükmolunan 1 ay hapis cezasının, TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca, aynı maddenin birinci fıkrasında belirtilen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

b) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hüküm, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmiş olması,

c) 5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun kapsamı açısından anılan Kanun maddesinin 3 fıkrası hükmünün gözetilmemesi,

d) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamdaki 3167 sayılı Kanun'un 16. maddesi kapsamında kalan eylemin 20/12/2009 tarihli 5941 sayılı Kanun ile suç olmaktan çıkartılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının düşünülmemesi,