Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/32102 K.2016/18375

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

A- Sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ...’in temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Katılanın, aracını sanığa sattığının tarafların beyanı ile sabit olduğu, olay günü de aracın hacizli olması nedeniyle devredilemeyeceğini sanığa söyleyen katılanın, kazalı aracı tamir ettiren sanığa, yapmış olduğu masrafları ödemeksizin ve haber vermeksizin sanığın evinin önünden aracı çekiciye yükleterek götürmesi sebebiyle tartışmanın yaşandığının anlaşılması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak, sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,