Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/32266 K.2016/12658

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluşa uygun kabule göre, sanığın borçlu olduğu şirketin vekilliğini yapan katılanlara yönelik söylediği “banka haczini bugün kaldırmazsanız sizi yakarım, beni delirtmeyin” şeklindeki tehdit içerikli sözlerinden ibaret eyleminin bütün halinde TCK'nın 265/2 ve 43. maddelerinde düzenlenen zincirleme şekilde görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile sanık hakkında her iki katılana yönelik eylemi nedeniyle “tehdit” suçundan ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Sanığın borçlu olduğu şirketin vekilliğini yapan katılanlara yönelik söylediği “siz avukatlar hepiniz gö...z, bir bo.. mu zannediyorsunuz kendinizi, seninde alacaklının da anasını avradını sinkaf ederim ” şeklindeki sözlerinden ibaret eyleminin, farklı kişilere karşı tek bir fiil ile gerçekleştirilen bir eylem olması nedeniyle TCK'nın 125/3-a maddesi uyarınca belirlenen temel cezada, aynı Kanunun 43/2. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerekirken, mağdur sayısınca “hakaret” suçundan ayrı ayrı hüküm kurulmak suretiyle sanık hakkında fazla cezaya hükmolunması,

3-Kabule göre de;

Suç tarihi itibariyle sabıkasız olan sanık hakkında suçlardan doğan maddi bir zararın bulunmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi nedeniyle, CMK’nın 231/6-b maddesinde açıklanan "kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları" irdelenip sanığın yeniden suç işleyip işlemeyeceği yönünde nasıl bir kanaate varıldığı açıklanmadan “hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın denetim süresinde yeniden suç işlemiş olması” biçiminde kanuni olmayan gerekçe ile hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,