KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/32286 E., 2016/10829 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Mayıs 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1-TCK'nın 51/1 maddesi uyarınca, kasıtlı bir suçtan 3 aydan fazla hapis cezası bulunmayan sanık hakkında suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden “sanığın geçmişi ve gelecekte suç işlemeyeceği yönünde kanaat oluşmaması” biçimindeki kanuni ve yerinde olmayan gerekçe ile sanık hakkındaki hapis cezalarının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
2-Hakaret suçunda tercih edilen seçimlik cezalardan hapis cezasının, TCK'nın 125/3-a maddesine aykırı olacak şekilde “gün” üzerinden tayin edilmesi,
3-Her iki suçtan hüküm kurulurken, temel ceza alt hadden tayin edilmesine karşın, kararın gerekçesinde alt hadden uzaklaşılarak temel cezanın belirlenmesine denilmek suretiyle kararın hüküm ile gerekçe bölümlerinde çelişki düşülmesi,
4-Sanığın, “katılanın yaptığı işin ücretini ödedik, buna karşın kendisi bizden yeniden ödeme yapmamızı istedi, bu hususu telefonda konuşurken karşılıklı hakaret ettik, sonra mağdur telefonu yüzüme kapattı, aramalarıma rağmen kendisine ulaşamayınca bende sesli mesajı gönderdim” şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış sebebi üzerinde durularak, sanık hakkında tehdit suçunda TCK'nın 29, hakaret suçunda ise TCK'nın 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanma olanağının bulunup bulunmadığının tartışılmaması,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/32286, K. 2016/10829, 18 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama