Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/32302 K.2016/10839

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık hakkında kasten yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Hakaret suçunda temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi uyarınca tayin edilmemesi,

b) Sanığın, hakaret eylemine hastane müdürü olan mağdurun odasında başladıktan sonra aleni sayılan hastane koridorlarında da devam ettirmesi karşısında, hakkında TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,

c) Hakaret suçunda sanığın TCK'nın 125/3-a maddesi uyarınca seçimlik cezalardan adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilirken, cezanın 1 yılın altında tayin edilemeyeceğine dair aynı Kanun maddesinin son cümlesi aykırı olacak şekilde temel cezanın 360 gün karşılığı adli para cezası şeklinde belirlenmek suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi,

d) Suç tarihi itibariyle sabıkasız olan sanık hakkında “hakaret ve tehdit suçundan” doğan maddi bir zararın bulunmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi nedeniyle, CMK’nın 231/6-b maddesinde açıklanan "kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları" irdelenip sanığın yeniden suç işleyip işlemeyeceği yönünde nasıl bir kanaate varıldığı açıklanmadan “hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın denetim süresinde yeniden suç işlemiş olması” biçiminde kanuni ve yerinde olmayan gerekçe ile hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,