Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/32386 K.2017/8382

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK’nın 232. maddesi; yaralama, tehdit ve hakaret gibi Kanunun başka maddelerinde açıkça suç olarak düzenlenmiş eylemler dışında kalan ve failin aynı konutta birlikte yaşadığı kişilere karşı gerçekleştirdiği, çıplak gezdirme, aç bırakma, sürekli alay etme, korkutma vb. eylemleri kötü muamele suçu olarak düzenleyip yaptırıma bağlamaktadır.

Sanığın, çocukları olan mağdurlar ... ve ...'e tokat atma, diğer mağdur Haydar'ı da basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikteki yaralama eylemlerinin, TCK'nın 86/2,3-a,b maddesinde düzenlenenen kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 234. ve 239. maddeleri gereğince, mağdurlar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu vekil ücretinin sanıktan yargılama gideri olarak tahsiline karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,