Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/32715 K.2016/10834

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın savunmalarında, mağdura ait evin camını kırdığını bu sebeple elinin kesildiğini ikrar etmesi, mağdurun ise, sanığın evin kapısına gelerek içeri girmek istediğini, kırık camdan elini içeriye sokarak kapıyı açtığını, eliyle pencere camlarını kırdığı yönündeki anlatımı ile kolluk tarafından düzenlenen olay-görgü-yakalama ve tespit tutanağı ile ekindeki krokiden, evin tek katlı gecekondu olduğunun, demir bahçe kapısından avluya girilerek evin kapısına ulaşılabildiğinin, kırılan pencerelerinde evin avlusuna baktığının anlaşılması karşısında, atılı geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçunun sübut bulduğu anlaşılmakla, bu suçtan sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2-Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 24.01.2013 tarihli iddianamesinde tehdit suçuna konu olan ve sanığın mağdura söylediği kabul edilen “senin çocuğuna zarar veririm” biçimindeki sözünün, TCK'nın 106/1-1. maddesinde tanımlanan tehdit suçunu oluşturduğu, bu suçun da kovuşturulmasının şikayet koşuluna bağlı olmadığı anlaşılmakla, yapılan yanlış değerlendirme ile eylemin aynı Kanunun 106/1-2. maddesinde düzenlenen “sair tehdit” suçunu oluşturduğu kabul edilerek, şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi,