Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/33344 K.2016/4222

Muhtelif suçlardan hükümlü ...'nın cezalarının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 99. maddesi uyarınca 1 yıl 21 ay 31 gün olarak toplanmasına dair Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 04/04/2014 tarihli ve 2014/122 değişik iş sayılı kararını müteakip, hükümlünün Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 8. maddesinin 1-b. maddesi gereğince açık ceza infaz kurumuna ayrılamayacağına ilişkin Çorum L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 03/03/2015 tarihli ve 2015/242 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair Çorum İnfaz Hâkimliğinin 05/03/2015 tarihli 2015/285 esas,

2015/280 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile İnfaz Hâkimliğinin anılan kararının ortadan kaldırılmasına ilişkin Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/03/2015 tarihli ve 2015/159 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.09.2015 gün ve 306000 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “Dosya kapsamına göre, hükümlünün ikinci kez mükerrirlik hâlinin bulunduğu. Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği'nin Açık Kuruma Ayrılamayacak Hükümlüler başlıklı 8/1-b. maddesinde. "Kapalı kurumlarda bulunan hükümlülerden; haklarında ikinci defa tekerrür hükümleri uygulananlar, açık kurumlara ayrılamaz." şeklindeki hükmü karşısında hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılmaması gerektiği hâlde, buna olanak tanıyacak şekilde itirazın kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ