Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/33347 K.2016/1453

Çevreyi kasten kirletmek suçundan sanık ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan yargılama sonucunda, mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine dair Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/06/2014 tarihli ve 2014/595-738 sayılı kararma yönelik sanıklar vekilinin vaki itirazının kabulü ile anılan görevsizlik kararının kaldırılmasına ilişkin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/07/2014 tarih ve 2014/644 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/09/2015 gün ve 293123 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 181/4. maddesindeki "Bir ve ikinci fıkralarda tanımlanan fiillerin, insan veya hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmasına, üreme yeteneğinin körelmesine. hayvanların veya bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmeye neden olabilecek niteliklere sahip olan atık veya artıklarla ilgili olarak işlenmesi hâlinde, beş yıldan az olmamak üzere hapis cezasına ve bin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur." şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın eylemini yargılama görevinin 5235 sayılı Kanun'un 12. maddesi gereğince Ağır Ceza Mahkemesine ait olacağı gözetilmeden, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmiş olmasında isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ