KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/3339 E., 2015/4503 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Temmuz 2015
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, iş ve çalışma hürriyetinin ihlali
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.
A- Hakaret suçundan kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu,
Anlaşıldığından , 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. Maddesi uyarınca sanıklar ... ve ...'nın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B- İş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçlarına ilişkin hükümlerin temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanıkların aşamalarda üzerlerine atılı suçu işlemediklerine ilişkin savunması ile müştekilerin aksi yöndeki beyanları karşısında, soruşturma aşamasında dinlenilip olaya ilişkin bilgisi olduğu anlaşılan ancak kovuşturma evresinde beyanları alınmayan ..., ... ve ... ile müşteki ...'in yöntemince duruşmaya getirtilip dinlenmesi, kendilerine ulaşılamaması halinde ise CMK'nın 211/1. maddesi gereğince ifadesi duruşmada okunarak, kanıtların buna göre değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, müştekilerin beyanına neden itibar edildiği de açıklanmadan eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,
Kabule göre de;
a) Temel ceza belirlenirken TCK’nın 117/1. maddesi yerine 116/1 olarak yanlış gösterilmesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
b) İş ve çalışma hürriyetinin ihlâli suçunun, birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/3339, K. 2015/4503, 9 Temmuz 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama