Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/33398 K.2017/5118

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

A- Sanık ... müdafii tarafından mahkemeye sunulan 17/06/2013 tarihli dilekçe ile eski hale getirme istemi ile birlikte temyiz isteminde de bulunduğu anlaşılmakla; CMK’nın 42. maddesi gereğince talep hakkında karar verme yetkisi Yargıtay’a ait olduğu halde eski hale getirme talebinin reddine ilişkin mahkemesince verilen 17/06/2013 tarihli ek karar hukuken yok hükmünde kabul edilerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen karar sanığın sorgusunda verdiği mernis adresine usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği halde sanığın temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve karar tarihi itibarıyla yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca tebliğname uygun olarak, sanık ... müdafiinin eski hale getirme ve TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B- Diğer temyizlere gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık ... 'a yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin 1 ilâ 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde infaz evresinde re'sen uygulanması mümkün görüldüğünden bozmayı gerektirmediği,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Uygulamaya göre sonuç hapis cezasının, 1 yıl 13 ay yerine, 2 yıl 1 ay olarak fazla tayin edilmesi,

Kanuna aykırı ve Sanık ... 'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu husus yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı Kanunun 322. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, uygulamaya göre sonuç hapis cezasının “1 yıl 13 aya indirilmesi" biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Diğer sanıkların temyizinde ise, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak;

a- Sanıkların aşamalardaki savunmalarında suçlamayı kabul etmemeleri, soruşturma aşamasında tespit edilen olay görüntülerinde temyize gelen sanıklardan ...'ın taş, ...'ın ise slogan atarken görüntülerin bulunması, diğer sanıklara ait ise her hangi bir görüntü kaydı ile birlikte olay tutanağının da bulunmayışı ve müşteki polis memurlarının ifadelerinde kendilerine kalabalık bir grup tarafından taş atıldığının beyan edilmesi karşısında, olay görüntülerini içerir kayıtların dosya arasına alınarak sanıkların eylemleri kesin biçimde tespit edildikten sonra hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Kabule göre de;

aa- Sanık ...'ya ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 265/1-3-4. maddelerinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

bb- Uygulamaya göre sonuç hapis cezasının, 1 yıl 13 ay yerine, 2 yıl 1 ay olarak fazla tayin edilmesi,

cc- Sanıklar hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,