Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/33557 K.2017/7332

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Mağdur ...’nun, sanığın hükümlü olarak bulunduğu ceza infaz kurumunun müdürü olması, müşahade altında bulunan sanığın kendi koğuşuna geçişine idare tarafından izin verilmemesi ve bu duruma tepki olarak kendisine zarar vermesi nedeniyle hastaneye sevkinin gerçekleştirileceği sırada, infaz koruma memurlarının elinden kurtularak doğrudan idare katındaki müdür odasına girmek istemesi, mağduru bulamayınca gıyabında hakaret içerikli sözler söylemesi şeklinde gelişen somut olayda, hakaret eyleminin, ceza infaz kurumunun müdürü olan mağdurun ifa ettiği kamu görevinden dolayı gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK’nın 125/3-a maddesinin uygulanmaması,

2-Sanık hakkında “lehe olan yasal hükümlerin uygulanmasının” talep edilmesi karşısında, TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkması, TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluklarından, kendi alt soyu yönünden koşullu salıverme tarihine, kendi alt soyu dışındakiler bakımından ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi yerine, (c) bendindeki tüm haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksunluğuna karar verilmesi,