Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/33643 K.2017/8186

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve tekerrüre esas alınan ilamdaki mahkumiyetin kesin nitelikte adli para cezası olması nedeniyle tekerrür hükümlerinin yanlış uygulandığına dair tebliğnamedeki görüşe, sanık hakkında tekerrür uygulaması yapılmadığı için iştirak edilmeyerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suç tarihinde resmi nikahlı eşi olan katılanın, gece vakti yabancı plakalı araçlarda bulunduğu duyumunu, kardeşi ve bir dönem işçisi olan tanıklardan alan sanığın, mesaj çekmek suretiyle katılana hitaben “ekmek parası için mi alemle yattın, hiç şerefin yokmuş” dediğini ikrar ettiği olayın gelişimi ve çıkış nedeni üzerinde durularak sanık hakkında TCK’nın 129. Maddesinin uygulanmasının tartışılmaması,

2)Hapis ve adli para cezasının seçimlik olduğu durumlarda hürriyeti bağlayıcı cezanın tercih nedeni olarak, sanığın tekerrüre esas sabıkası gerekçe gösterilmesine rağmen, kesin nitelikteki adli para cezasının tekerrüre esas olmayacağı düşünülmeden, yerinde olmayan gerekçe ile hüküm kurulması,

3)Hapis ve adli para cezasının seçimlik olduğu durumlarda hürriyeti bağlayıcı cezanın tercih edilmesi halinde, bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceğini düzenleyen TCK 50/2 amir hükmüne aykırı davranılması,