KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/3411 E., 2015/3936 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
- Hükümler
- Beraat, mahkumiyet
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
1-Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2-Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın, ... İcra Ceza Mahkemesi'ne ait yakalama emri kararının icrası sırasında, kendisini adliyeye götüreceklerini belirten polis memurları şikayetçilere, ekip aracına binmek istemediğini, yürüyerek polis merkezine gideceğini belirttikten sonra, görevli polis memurlarının gözetiminde, polis merkezine birlikte yürüdükleri esnada, kendilerine “siz kim oluyorsunuz, benim yanımda yürüyorsunuz, kocamı çağıracağım sizi vuracak” şeklinde sözler söylediğinin kabul edilmesi karşısında, eylemin, görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/3411, K. 2015/3936, 2 Temmuz 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama