Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/34199 K.2017/7480

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargılama sırasında mezbahanede kasap olduğunu beyan eden, sosyal ve ekonomik durumu hususunda herhangi bir araştırma yapılmayan sanık hakkında, TCK'nın 50, 52. maddeleri uyarınca adli para cezası belirlenirken sosyal ve ekonomik durumunun ne şekilde yüksek bulunduğu kararda açıklanıp tartışılmadan ve yeterli gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşılarak uygulama yapılması,

2-Hakaret suçunun, haksız bir fiile tepki olarak işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, özel hüküm olan TCK'nın 129/1. maddesi yerine genel tahrik kurumunu düzenleyen aynı Kanunun 29. maddesi ile hüküm kurulması,

3-Hakaret suçunun aleni bir yer olan hastanenin poliklinikler koridorunda işlenmesine rağmen, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,

4-Temel ceza doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi uyarınca belirlenmemesi,

5-TCK'nın 61/8. maddesine uyarınca adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi sırasında artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması, sonuç olarak ulaşılan miktarın bir gün için belirlenen miktarla çarpımı sonucu ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden, yıl üzerinden hesaplama yapılmak suretiyle sanık hakkında 1 gün eksik ceza tayini,