Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/34446 K.2017/7941

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Somut olayda tanıkların olaya ilişkin çelişkili ve farklı anlatımları bulunması nedeniyle taraf ve tanık beyanlarından hangilerine hangi gerekçe ile itibar edildiği gösterilmeksizin, sanık hakkında tehdit suçu için beraat kararı verildiği halde, hakaret suçu için mahkumiyet kararı verilerek yetersiz gerekçe ile çelişkili hüküm kurulması,

2- 28/07/2009 tarihli ilk hükmün, sanık tarafından temyiz edilip Özel Dairece bozulması nedeniyle, sanığa erteleme veye adli para cezasının hangisinin dala lehe olduğu sorularak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve TCK’nın 61. maddesindeki ölçütler ile aynı Kanunun 3. maddesindeki “fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi” çerçevesinde somut olay açıkça irdelenerek, temel cezanın saptanması gerektiği gözetilmeden, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak, hakkaniyet ölçülerine uyulmayarak 10.500 TL adli para cezası ile mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine muhalefet edilmesi,