Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/34453 K.2017/4995

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığın savunması, soruşturma safhasında tespiti yapılan katılan tarafından sanığa gönderilmiş mesajların içeriği ve bu mesajlar içeriği yönünden hükümle birlikte Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunulduğu dikkate alındığında, TCK’nın 123. maddesinde düzenlenen suçun oluşabilmesi için özel bir maksatla hareket edilmesinin ve failde mağdurun huzur ve sükununu bozma özel kastı olmasının şart olması ve tarafların karşılıklı olarak birbirleriyle mesajlaştıklarının anlaşılması karşısında; eylemin, sırf katılanın huzur ve sükununu bozma maksadıyla işlenip işlenmediği açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2- TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin düzenlemenin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,