Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/34543 K.2016/13359

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın 07.01.2015 tarihi ile 15.04.2015 tarihleri arasında yurt dışında olduğunun anlaşılması, hükmün ise 19.01.2015 tarihinde sanık ile birlikte sakin yengesine tebliğ edilmesi karşısında, Tebligat Kanunun 25. maddesindeki düzenlemeye aykırı olarak yapılan tebligatın usulsüz olduğu, usulsüz yapılan tebligatın geçerli sayılarak temyiz isteminin reddine dair verilen Yerel Mahkemenin 11.02.2015 tarihli ek kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu anlaşılmakla, süresinde yapılan temyiz isteminin kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-19.04.2013 tarihli tutanak düzenleyicilerinden polis memuru ..., olayın mağduru konumundaki ... ile fuhuş yapıldığı belirtilen evde sanığı gördüklerini ve bu eve fuhuş amacıyla geldiklerini soruşturma aşamasındaki ifadelerinde belirten ... ile...'nun bilgi ve görgülerinin tespit edilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik incelemeyle karar verilmesi,

2-Sanığın savunmasındaki, mağdur ...'in “40-50 erkekle cinsel ilişkiye girdiği” yönündeki anlatımı dikkate alındığında, sanığın mağdura yönelik fuhuş suçunu değişik zamanlarda birden fazla kez işlediğinin anlaşılmasına karşın sanık hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmaması,

3-Temel cezanın TCK'nın 227/2. maddesi yerine aynı Kanunun 272/2. maddesi uyarınca tayin olunması,

4-Temel hapis cezası alt sınırdan takdir ve tayin olunduğu halde, aynı gerekçeye dayanılarak, adli para cezasının belirlenmesine esas temel tam gün birim sayısının asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye düşülmesi,