Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/35291 K.2017/9343

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 19.02.2013 gün ve 1012/6-1477 esas, 2013/63 sayılı kararında vurgulandığı gibi, bir olayın açıklanması sırasında başka bir eylemden söz edilmesinin o eylem hakkında da dava açıldığını göstermeyeceği, eylemin iddianamede açıklıkla ve bağımsız olarak gösterilmesi gerektiği, buna karşılık, Karasu Cumhuriyet Başsavcılığının 19.09.2013 tarihli iddianame ile sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından dava açıldığı, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığı,

CMK'nın 226/1. maddesi uyarınca bir suçun hukuki niteliğinin değişmesi nedeniyle ek savunma verilerek o suçtan hüküm kurulabileceği gözetilmeden, atılı suçlardan açılan davada bir vasıf değişikliği olmadığı ve bu suçlardan beraat kararı verildiği halde, ayrıca, açılmış bir kamu davası bulunmayan “kişilerin huzur ve sükununu bozma” suçundan ek savunma verilerek mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Kısa süreli hapis cezasından çevrilip ödenmeyen adli para cezalarının nasıl infaz edileceğinin 5275 sayılı CGTİK'nın 109 ve bu Kanunun uygulanmasını öngören, 20/03/2006 tarihli Bakanlar Kurulu kararıyla yürürlüğe giren 2006/10218 numaralı Tüzüğün 51. maddesinde belirtildiği ve hükmün kesinleşmesinden sonra Cumhuriyet Savcılığının görevi dahilinde değerlendirilmesi gereken bir husus olduğu gözetilmeden, infazı kısıtlar biçimde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi,