KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/37205 E., 2017/9514 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Eylül 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
205 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Anayasanın 141, CMK’nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısını ve herkesi inandıracak, Yargıtay denetimine de imkan verecek biçimde olması gerekir. Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda hukuki nitelendirmenin yapılması gerekirken, açıklanan bu hususlara uyulmayarak gerekçesiz hüküm kurulması,
2-Kabule göre de;
a)Mağdur polis memurlarını birlikte tehdit eden sanıkların eylemlerinin TCK’nın 106/2-c maddesinde düzenlenen birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılmaması.
b)Hakaret eyleminin gerçekleştiği “karakol bahçesinde” aleniyet ögesinin oluşup oluşmadığının tartışılmaması,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/37205, K. 2017/9514, 25 Eylül 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama