Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/37455 K.2017/8804

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Temyiz kanun yoluna tabi olup kesinleşmesi halinde infaza verilecek olan hükmün, açıklanmasına karar verilecek yeni hüküm olduğu, bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçunn unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle Anayasanın 141. ve CMK'nın 34 ve 223, 230. maddelerine aykırı davranılması,

2-Kabule göre de;

a)Denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki hapis cezası yerine, seçimlik cezalardan adli para cezası tercih edilmek suretiyle CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılması,

b)TCK'nın 125/3-a maddesi uyarınca tayin edilen temel cezada, TCK'nın 61. maddesinin 4 ve 5. fıkralarına aykırı olacak şekilde TCK'nın 43. maddesinin, anılan Kanunun 125/4. maddesinden önce uygulanması,