Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/3757 K.2015/6317

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın Kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 01.10.2015 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sayın çoğunluğun sanık hakkında yerel mahkemece hakaret suçundan hükmedilen cezanın onanmasına ilişkin görüşüne aşağıdaki nedenlerle katılmıyorum.

Yerel mahkemece olay tarihinde bir bakanın olay yerindeki okulda konuşma yaptığı sırada sanığında içinde bulunduğu on kişilik grubun "Gençliğin nefesi ensenizde, Türkiye Gençlik Birliği, Cumhuriyet değil ..P yıkılacak" biçiminde hiçbir şiddet unsuru taşımayan slogan attıkları, katılan polislerin gruba müdahale ettikleri sırada sanığın katılan polislere hakaret ettiği gerekçesiyle, TCK 125/3-a, 125/4, 43/2, 62. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir. Yerel mahkeme görevi yaptırmamak için direnme suçundan beraat kararı vermiş bu hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

TCK 129. maddesi "Hakaret suçunun haksız bir fiile tepki olarak işlenmesi halinde, verilecek ceza üçte birine kadar indirilebileceği gibi, ceza vermekten de vazgeçilebilir." hükmünü içermektedir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 25. maddesi düşünce ve kanaat hürriyetini, 26. maddesi düşünceyi açıklama ve yayma hürriyetini, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 9. maddesi düşünce, vicdan ve din özgürlüğünü, 10. maddesi ifade özgürlüğünü temel hak olarak güvence altına almıştır.

Siyasetçiler kamu adına otorite kullanma ve kamu kaynaklarını harcama yetkisine sahip oldukları ve demokratik bir toplumda hesap verilebilir olmak adına her türlü eleştiriye açık olmak zorundadırlar.

Bu açıklamalar ışığında; Olay yerinde konuşma yapan bakanı eleştirme adına düşünce özgürlüğünün bir yansıması olan slogan atma biçimindeki eylem bir hakkın kullanımıdır. Bu hakkın kullanımını zor kullanarak engelleme, haksız bir fiil olup bu haksız fiili gerçekleştirenlere karşı hakaret suçunun işlenmesi, sanıklar lehine TCK 129. maddesinin uygulanmasını gerektirmektedir. Bu hususu gözardı eden yerel mahkeme kararının bu gerekçeyle bozulması yerine onanmasının hukuka aykırı olduğu düşüncesinde olduğumdan sayın çoğunluğun aksi görüşüne katılmıyorum.