Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/37892 K.2016/9610

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre; yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 141, 5271 sayılı CMK’nın 34/1, 230 ve 1412 sayılı CMUK’nın 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin ve bunların nitelendirilmesinin belirtilmesi,

delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği, hükmün CMK’nın 230. maddesine uygun şekilde gerekçe içermemesinin CMUK’nın 308/7. maddesinde kesin hukuka aykırılık hali olarak düzenlendiği gözetilmeden, önceki hükme atıf yapılarak gerekçesiz hüküm kurulması,

2- Olayın geçtiği işletmenin mesul müdürü olan müşteki ...'in hazırlıkta alınan beyanında sanığın; "senin ayaklarına sıkarım, başımdan git" dediğini ifade ettiği, tanık ...'ın hazırlık beyanında; "bu şahıs Restoran çalışanlarından birisine, bu masadan git, yoksa senin ayağına sıkarım dedi" dediği, tanık ...'un hazırlık aşamasındaki beyanında ise; "(...)bu şahıs Gazino çalışanlarından birisine, bu masadan git yoksa senin ayağına sıkarım dedi" dediği göz önünde bulundurulduğunda, tehdit eyleminin restoranda çalışan ...'e yönelik olduğu, aksinin düşünülmesi halide müşteki ve tanık beyanları çerçevesinde kuvvetli şüphenin bulunduğu,

bu nedenle tehdit eyleminin sadece müşteki ...'a yönelik olduğu kabul edilerek, iddianamede yer alan şekli ile müşteki ...'a yönelik tehdit suçundan sanığın beraat etmesi ve sadece müşteki ...'a yönelik tehdit suçundan sanık hakkında hüküm kurulması gerekirken TCK'nun 43/2-1 maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

3- TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

4- Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,