Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/37913 K.2017/9310

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre sanık hakkında ...'ı (Atlas) tehdit eyleminden dolayı dava açılmasına karşın hüküm kurulmamış ise de, zamanaşımı süresi içerisinde karar verilebileceği ve bu konuda temyiz denetimine konu bir hüküm bulunmadığı anlaşılarak dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre gerekçeli karar başlığında suç tarihi eksik gösterilmiş ise de, bu maddi yanılgının yerinde düzeltilebileceği kabul edilerek yapılan incelemede:

1-Sanık hakkında katılan ...'ya yönelik hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin olarak;

Sanığa yükletilen hakaret ve kasten yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiği Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararların açıklanan noktasının; tebliğnameye kısmen uygun olarak,“TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılması” biçiminde HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık hakkında katılan ...'a(Atlas) yönelik hakaret, katılan ...'a yönelik hakaret, tehdit, katılan ...'a yönelik hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyize gelince;

a-Hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca, sanığa atılı TCK’nın 106. maddenin 1. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında;

hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle uzlaşma önerisinin yapıldığı sırada 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek,

uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,anılan Kanunun 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi gereğince sanık ...'ın katılan ...'a(Atlas) yönelik hakaret, katılan ...'a yönelik hakaret, tehdit suçları açısından hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

b- Sanık hakkında düzenlenen iddianamede katılan ...'a yönelik hakaret suçundan dolayı kamu davası açılmadığı halde, katılan ...'a yönelik hakaret suçundan dolayı hüküm kurulması,

c- Sanığın, bir suç işleme kararı kapsamında, 21/01/2009 günü saat 22,00 sıralarında katılanlar ... (ATlas) ve ...'ın birlikte oturdukları eve geldiği, kapının zilini çaldığı, katılan ...'ın kapıyı açtığı, ...'ı iteleyerek eve girdiği, ertesi günü olan 22/01/2009 günü saat 23,30 sıralarında sanığın aynı eve tekrar geldiği, kapının zilini çaldığı, ...'ın kapıyı açtığı, sanığı uzaklaştırdığı, bir süre sonra sanığın panjurlara vurarak içeriye girmeye çalıştığının anlaşılması karşısında, CK’nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesi gereğince ayrı ayrı hüküm kurulması,